محمد الريشهري

147

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

حديث 5110 . صحيح البخارى به نقل از عايشه : هنگامى كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله سخنى مىگفت ، اگر كسى آن را مىشمُرد ، مىتوانست آن را بشمارد . 5111 . مسند ابن حنبل به نقل از عايشه : پيامبر خدا ، به سانِ شما ، پشتِ سر هم سخن نمىگفت . وقتى سخنى مىگفت ، بين آن ، چنان فاصله مىانداخت كه هر كس مىشنيد ، به خاطر مىسپرد . 5112 . سنن أبى داوود به نقل از عايشه : گفتار پيامبر خدا ، گفتارى با فاصله [ و آشكار ] بود ، كه هر كس آن را مىشنيد ، مىفهميد . 5113 . امام حسن عليه السلام به نقل از هند بن ابى هاله تميمى ، كه توصيف كننده زيبايى پيامبر صلى اللّه عليه و آله بود : پيامبر خدا . . . به تمام جوامع كَلِم ( گفتارهاى جامع ) ، آشكارا سخن مىگفت ، بى آن كه در آن ، فزونى يا كاستى باشد . 7 / 4 اشاره در آن جا كه صراحت ، روا نباشد 5114 . سنن أبى داوود به نقل از عايشه : هر گاه چيزى ( سخن ناروايى ) از فردى به پيامبر خدا مىرسيد ، نمىفرمود : " فلانى را چه شده كه [ چنين ] مىگويد ؟ ! " ؛ بلكه مىفرمود : " مردم را چه شده كه چنين و چنان مىگويند ؟ ! " . 5115 . المعجم الكبير به نقل‌از خوّات بن جُبَير : به همراه پيامبر خدا در منطقه مرَّ الظَّهران ، فرود آمديم . من از چادرم خارج شدم . ناگهان ، زنانى را ديدم كه با يكديگر سخن